وَيُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
انصاریان
و خدا حق را با دلایل و معجزاتش ثابت و پابرجا می کند، گرچه گنهکاران خوش نداشته باشند.
آیتی
و خداوند با سخنان خود حق را به اثبات مىرساند، اگر چه مجرمان را ناخوش آيد.
بهرام پور
و خدا با كلمات خويش حق را تثبيت مىكند، هر چند مجرمان خوش نداشته باشند
فولادوند
و خدا با كلمات خود، حق را ثابت مىگرداند، هر چند بزهكاران را خوش نيايد.
الهی قمشهای
و خدا به (آیات و) کلمات خود حق را تا ابد پایدار گرداند هر چند بدکاران عالم راضی نباشند.
خرمدل
خداوند با سخنان خود (که بر انبیاء نازل میکند) حق را پایدار و ماندگار میگرداند، هرچند که گناهکاران و بزهکاران نپسندند.
خرمشاهی
و خداوند به کلمات خویش حق را به کرسی مینشاند، ولو آنکه گناهکاران ناخوش داشته باشند
مکارم شیرازی
او حق را به وعده خویش، تحقق میبخشد؛ هر چند مجرمان کراهت داشته باشند!»
معزی
و بپای میدارد خدا حقّ را به سخنان خویش و اگر چه خوش ندارند گنهکاران
مجتبوی
و خداى با سخنان- حكم يا نهادهاى- خود حق را ثابت و پايدار كند اگر چه بزهكاران خوش ندارند.
صادقی تهرانی
و خدا با کلمات خود، حق را پایبرجا و راست میآورد؛ هر چند بزهکاران را هرگز خوش نیاید.