وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ
انصاریان
و ما آن روز را جز برای مدتی اندک به تأخیر نمی اندازیم.
آیتی
و جز تا اندك مدتى به تأخيرش نمى‌اندازيم.
بهرام پور
و ما آن را جز تا زمانى محدود به تأخير نمى‌اندازيم
فولادوند
و ما آن را جز تا زمان معيّنى به تأخير نمى‌افكنيم.
الهی قمشه‌ای
و ما آن روز را به تأخیر نیفکنیم جز تا وقتی که (در علم ما) معین است.
خرمدل
ما چنین روزی را فقط تا زمان اندکی به تأخیر می‌اندازیم.
خرمشاهی
و آن را جز تا مهلتی محدود به تاخیر نمی‌اندازیم‌
مکارم شیرازی
و ما آن (مجازات) را، جز تا زمان محدودی، تأخیر نمی‌اندازیم!
معزی
و پس نیندازیمش مگر تا سرآمدی شمرده‌
مجتبوی
و آن را واپس نمى‌داريم مگر تا مدتى بر شمرده- معين-.
صادقی تهرانی
و ما آن را جز تا زمانی شمارش‌یافته واپس نمی‌اندازیم.
: