فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ
انصاریان
اما تیره بختان [که خود سبب تیره بختی خود بوده اند] در آتش اند، برای آنان در آنجا ناله های حسرت بار و عربده و فریاد است.
آیتی
اما بدبختان در آتشند و مردمان را در آنجا نالهاى زار و خروشى سخت بود.
بهرام پور
اما كسانى كه تيرهبخت شدند، برايشان در آتش ضجّه و ناله است
فولادوند
و اما كسانى كه تيرهبخت شدهاند، در آتش، فرياد و نالهاى دارند.
الهی قمشهای
اما اهل شقاوت همه در آتش دوزخند در حالی که سخت آه و ناله حسرت و عربده میکشند.
خرمدل
و امّا آنان که بدحال و بدبیارند در آتش دوزخ جای دارند و در آنجا (در دم و بازدم خود) ناله و فریاد سر میدهند.
خرمشاهی
و اما کسانی که بدبخت شدهاند در آتش دوزخاند و در آن فریاد و عربده دارند
مکارم شیرازی
امّا آنها که بدبخت شدند، در آتشند؛ و برای آنان در آنجا، «زفیر» و «شهیق» [= نالههای طولانی دم و بازدم] است...
معزی
پس آنان که بدبخت شدند در آتش ایشان را است در آن آه و ناله (آهی که برآید و فرو رود)
مجتبوی
اما كسانى كه بدبخت شدند در آتشند، كه در آنجا نالهاى زار و فريادى چون بانگ خران- دم و بازدمى با آه و ناله و فرياد و اندوه- دارند،
صادقی تهرانی
پس اما کسانی که شقاوت کردهاند، برایشان در آتش، فریادی نفسگیرِ مرگبار و نالهای بس سهمگین و پربار است.