و شکیبایی کن که یقیناً خدا پاداش نیکوکاران را تباه نمی کند.

صبر كن، زيرا خداوند مزد نيكوكاران را تباه نمى‌سازد.

و صبر كن كه خدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌كند

و شكيبا باش كه خدا پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌گرداند.

و صبر کن که خدا هرگز اجر نیکوکاران را ضایع نگذارد.

و (در برابر سختیهای چیزهائی که به تو دستور داده شده است) شکیبائی کن که خداوند پاداش نیکوکاران را ضائع نخواهد کرد (و رنج آنان را در دنیا و آخرت هدر نخواهد داد).

و شکیبایی پیشه کن که خداوند پاداش نیکوکاران را فرو نمی‌گذارد

و شکیبایی کن، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد!

و صبر کن که خدا تباه نکند پاداش نکوکاران را

و شكيبايى كن كه خدا مزد نيكوكاران را تباه نمى‌كند.

و شکیبایی کن. پس خدا بی‌چون پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌گرداند.