إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ
انصاریان
به راستی که ابراهیم بسیار بردبار و دلسوز و روی آورنده [به سوی خدا] بود.
آیتی
ابراهيم بردبار است و رئوف است و فرمانبردار است.
بهرام پور
همانا ابراهيم بردبار و بسيار نيايشگر و توبه كار بود
فولادوند
زيرا ابراهيم، بردبار و نرمدل و بازگشت‌كننده [به سوى خدا] بود.
الهی قمشه‌ای
که همانا ابراهیم بسیار بردبار بود و بسیار دعا و تضرع داشت و بسیار مغفرت و آمرزش می‌طلبید.
خرمدل
واقعاً ابراهیم بسی بردبار و آه‌کشنده و توبه‌کار بود.
خرمشاهی
بی‌گمان ابراهیم بردبار دردمند توبه کار بود
مکارم شیرازی
چرا که ابراهیم، بردبار و دلسوز و بازگشت‌کننده (بسوی خدا) بود!
معزی
همانا ابراهیم بردباری است نالانی است زاری‌کنان‌
مجتبوی
هر آينه ابراهيم بردبار و بسيار آه‌كشنده و بازآينده [به درگاه ما] بود.
صادقی تهرانی
همواره ابراهیم، بسی بردبار و آه کننده‌ای گریان و بازگشت‌کننده‌ای (سوی خدا) است.
: