وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
انصاریان
و از زیان شب هنگامی که با تاریکی اش درآید [که در آن تاریکی انواع حیوانات موذی و انسان های فاسق و فاجر برای ضربه زدن به انسان در کمین اند]
آیتی
و از شر شب چون درآيد،
بهرام پور
و از شرّ شب تار، وقتى كه هجوم آورد
فولادوند
و از شرّ تاريكى چون فراگيرد،
الهی قمشه‌ای
و از شرّ شب تار هنگامی که (از پی آزار) در آید (و حشرات موذی و جنایتکاران و فتنه انگیران را به کمک ظلمتش به ظلم و جور و ستم بر انگیزد).
خرمدل
و از شرّ شب بدان گاه که کاملاً فرا می‌رسد (و جهان را به زیر تاریکی خود می‌گیرد).
خرمشاهی
و از شر شب چون در آید
مکارم شیرازی
و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛
معزی
و از بدی تاریکی گاهی که فراگیرد (یا فرورود)
مجتبوی
و از شر شب تاريك آنگاه كه در آيد
صادقی تهرانی
«و از شرّ هر شروری، هنگامی که شبانه سوراخ (و پرده‌دری) کند؛»
: