وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
انصاریان
و از زیان حسود، زمانی که حسد می ورزد.
آیتی
از شر حسود چون رشك مىورزد.
بهرام پور
و از شرّ حسود آنگاه كه حسد ورزد
فولادوند
و از شرّ [هر] حسود، آنگاه كه حسد ورزد.»
الهی قمشهای
و از شرّ حسود بد خواه چون شراره آتش رشک و حسد بر افروزد.
خرمدل
و از شرّ حسود بدان گاه که حسد میورزد.
خرمشاهی
و از شر رشکبری که رشک برد
مکارم شیرازی
و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد میورزد!
معزی
و از بدی حسود گاهی که حسد ورزد
مجتبوی
و از شر هر بدخواه- حسود- آنگاه كه بدخواهى كند.
صادقی تهرانی
«و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد ورزد.»