وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ
انصاریان
و در حالی که هیچ پاداشی [در برابر ابلاغ قرآن] از آنان نمی خواهی، این [قرآن] جز پندی برای جهانیان نیست.
آیتی
و تو در مقابل پيامبريت از آنها مزدى نمىطلبى و اين كتاب جز اندرزى براى مردم جهان نيست.
بهرام پور
و تو بر اين كار پاداشى از آنها نمىخواهى. اين [قرآن] جز پندى براى جهانيان نيست
فولادوند
و تو بر اين [كار] پاداشى از آنان نمىخواهى. آن [قرآن] جز پندى براى جهانيان نيست.
الهی قمشهای
و تو از امت خود اجر رسالت نمیخواهی، این کتاب غرضی جز آنکه اهل عالم را متذکر و بیدار سازد ندارد.
خرمدل
تو در برابر این (اندرز و راهنمائی)، پاداشی از ایشان نمیخواهی، (پس اگر آنان نپذیرفتند غمگین مباش. چرا که دیگران اندر شکم مادر و پشت پدرند و بدان میگروند، و تنها این قرآن برای گروهی از مردمان این زمان نیامده است. بلکه) قرآن جز پند و اندرزی برای همهی جهانیان نیست.
خرمشاهی
و تو از ایشان برای آن [رسالت] مزدی نمیطلبی، آن نیست مگر پندآموزی برای جهانیان
مکارم شیرازی
و تو (هرگز) از آنها پاداشی نمیطلبی؛ آن نیست مگر تذکّری برای جهانیان!
معزی
و نپرسشان بر آن مزدی نیست آن مگر یادآوریی برای جهانیان
مجتبوی
و تو بر اين [كار- تبليغ رسالت-] مزدى از آنان نمىخواهى اين
صادقی تهرانی
و تو بر این (کار) پاداشی از آنان نخواهی. این (قرآن و پیامبران) جز یادوارهای برای جهانیان نیست.