وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ
انصاریان
و بیشترشان به خدا ایمان نمی آورند مگر آنکه [برای او] شریک قرار می دهند.
آیتی
و بيشترشان به خدا ايمان نياورند بلكه همچنان مشركند.
بهرام پور
و بيشترشان به خدا ايمان نمى‌آورند جز اين كه همچنان مشركند
فولادوند
و بيشترشان به خدا ايمان نمى‌آورند جز اينكه [با او چيزى را] شريك مى‌گيرند.
الهی قمشه‌ای
و اکثر خلق به خدا ایمان نمی‌آورند مگر آنکه مشرک باشند (و جز خدا امور دیگر را نیز مؤثر در انتظام عالم دانند).
خرمدل
و اکثر آنان که مدّعی ایمان به خدا هستند، مشرک می‌باشند.
خرمشاهی
و بیشترینه ایشان [ظاهرا] به خداوند ایمان نمی‌آورند مگر آنکه [باطنا، به نوعی‌] مشرکند
مکارم شیرازی
و بیشتر آنها که مدعی ایمان به خدا هستند، مشرکند!
معزی
و ایمان نیارند بیشتر ایشان به خدا مگر آنکه ایشانند شرک‌ورزندگان‌
مجتبوی
و بيشترشان به خدا ايمان نمى‌آورند مگر اينكه [در همان حال‌] مشركند- يعنى به حقيقت توحيد نرسيده‌اند-.
صادقی تهرانی
و بیشترشان به خدا ایمان نمی‌آورند مگر آنکه هم‌چنان مشرکانند.
: