إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ
انصاریان
تسلّطش فقط بر کسانی است که او را سرپرست و دوست خود گرفته اند و بر کسانی است که [به وسیله اغواگری او] برای خدا شریک قرار داده اند.
آیتی
تسلط او تنها بر كسانى است كه دوستش مىدارند و به خدا شرك مىآورند.
بهرام پور
تسلط او تنها بر كسانى است كه او را سرپرست مىگيرند و بر كسانى است كه به خدا شرك مىورزند
فولادوند
تسلّط او فقط بر كسانى است كه وى را به سرپرستى برمىگيرند، و بر كسانى كه آنها به او [=خدا] شرك مىورزند.
الهی قمشهای
تنها تسلط شیطان بر آن نفوسی است که او را دوست گرفتهاند و کسانی که (به اغوای او) به خدا شرک میآورند.
خرمدل
بلکه تنها تسلّط شیطان بر کسانی است که او را به دوستی میگیرند و به واسطهی او شرک میورزند (و خدایان و بتانی را در عبادت انباز خدا میسازند).
خرمشاهی
سلطه او فقط بر کسانی است که دوستدارش هستند و کسانی که به خداوند شرک میورزند
مکارم شیرازی
تسلّط او تنها بر کسانی است که او را به سرپرستی خود برگزیدهاند، و آنها که نسبت به او [= خدا] شرک میورزند (و فرمان شیطان را به جای فرمان خدا، گردن مینهند)
معزی
جز این نیست که فرمانروائی او بر آنان است که دوست دارندش و آنان که بدو شرک میورزند
مجتبوی
تسلّط او تنها بر كسانى است كه او را دوست و سرپرست خود گرفتهاند و كسانى كه براى او
صادقی تهرانی
سلطهی او [:شیطان] تنها بر کسانی است که وی را به سرپرستی بر میگیرند و (بر) کسانی که به وسیلهی او [:شیطان] مشرکانند.