[به او می گویند:] کتاب خود را بخوان، کافی است که امروز خودت بر خود حسابگر باشی.

بخوان نامه‌ات را. امروز تو خود براى حساب كشيدن از خود بسنده‌اى.

[گفته شود] نامه‌ات را بخوان. كافى است كه امروز خود حسابرس خويش باشى

«نامه‌ات را بخوان؛ كافى است كه امروز خودت حسابرس خود باشى.»

تو خود کتاب اعمالت را بخوان (و بنگر تا در دنیا چه کرده‌ای) که تو خود تنها برای رسیدگی به حساب خویش کافی هستی.

(در آن روز بدو گفته می‌شود:) کتاب (اعمال) خود را بخوان (و سعادت یا شقاوت خویش را بدان). کافی است که خودت امروز حسابگر خویشتن باشی. (چه مسائل روشن‌است و نیازی به شاهد و حسابرس دیگری نیست).

[و گوییم‌] کارنامه‌ات را بخوان، که امروز حسابگری خود تو برای خودت کافی است‌

(و به او می‌گوییم:) کتابت را بخوان، کافی است که امروز، خود حسابگر خویش باشی!

بخوان نامه خویش را تو خود بس باشی امروز بر خویشتن حسابگر

[گوييم:] نامه‌ات را بخوان، امروز تو بر خود حسابرسى بسنده‌اى.

(و به او می‌گوییم) : «کارنامه‌ات را بخوان‌؛2 کافی است (که) امروز خودت حسابگر (خود) باشی‌.»