هنگامی که پروردگارش را با دعایی پنهان خواند،

آنگاه كه پروردگارش را در نهان ندا داد.

آن‌گاه كه [زكريا] پروردگارش را به آواى آهسته ندا كرد

آنگاه كه [زكريا] پروردگارش را آهسته ندا كرد.

(یاد کن حکایت او را) وقتی که خدای خود را پنهانی (و از صمیم قلب) ندا کرد.

در آن هنگام که پروردگارش را (در خلوتگاه عبادت) پنهانی ندا داد.

چنین بود که به ندایی خاموش پروردگارش را به دعا خواند

در آن هنگام که پروردگارش را در خلوتگاه (عبادت) پنهان خواند...

هنگامی که خواند پروردگار خود را خواندی آهسته (نهانی)

آنگاه كه پروردگار خويش را بخواند، خواندنى در نهان

چون پروردگارش را ندا (و آوا)یی پنهانی در داد.