يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا
انصاریان
در میان خودشان پنهانی و بسیار آهسته می گویند: که [در برزخ] جز ده روز درنگ نکرده اید.
آیتی
آهسته با هم سخن مىگويند كه ده روز بيش نيارميدهايد.
بهرام پور
ميان خود آهسته با هم مىگويند: شما در دنيا جز ده روز به سر نبردهايد
فولادوند
ميان خود به طور پنهانى با يكديگر مىگويند: «شما [در دنيا] جز ده [روز، بيش] نماندهايد.»
الهی قمشهای
و آنها (از هول و هراس آن روز) با یکدیگر آهسته زیر لب گویند که (ای افسوس) ده روزی بیش (در زندگی دنیا) درنگ نکردید (و نعمت ابدی بهشت را برای دنیای فانی از دست بدادید).
خرمدل
آنان در میان خود آهسته به هم میگویند: جز ده شبانهروز (در دنیا) نبودهاید و نماندهاید.
خرمشاهی
آهسته در میان خود سخن گویند که جز ده روز [در دنیا] به سر نبردهاید
مکارم شیرازی
آنها آهسته با هم گفتگو میکنند؛ (بعضی میگویند:) شما فقط ده (شبانه روز در عالم برزخ) توقّف کردید! (و نمیدانند چقدر طولانی بوده است!)
معزی
آهسته گویند میان خود را نماندید مگر ده روز
مجتبوی
ميان خود راز همى گويند كه شما جز ده روز- در دنيا- درنگ نكردهايد.
صادقی تهرانی
میان خود، پنهانی با یکدیگر میگویند: «پیش از این (در برزخ) بیش از ده روز نماندهاید.»