لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَهُمْ فِيهَا لَا يَسْمَعُونَ
انصاریان
آنان در دوزخ، نعره های دردناکی دارند و در آنجا [سخنی امیدوار کننده] نمی شنوند.
آیتی
آنان در جهنم فرياد مىكشند و در آنجا هيچ نمىشنوند.
بهرام پور
آنها را در آن جا نالههايى [دردناك] است و ايشان در آن جا چيزى نمىشنوند
فولادوند
براى آنها در آنجا نالهاى زار است و در آنجا [چيزى] نمىشنوند.
الهی قمشهای
آن کافران را در دوزخ زفیر و ناله بسیار دردناکی است و در آنجا هیچ سخنی (که مایه امید و نشاط شود) نخواهند شنید.
خرمدل
آنان در دوزخ نالهی غمانگیز و گلوگیری دارند و در آنجا چیزی را (که مایهی سرور و شادی باشد) نمیشنوند.
خرمشاهی
آنان در آن فریاد دارند، و در آن [هیچ چیز] نمیشنوند
مکارم شیرازی
برای آنان در آن [= دوزخ] نالههای دردناکی است و چیزی نمیشنوند.
معزی
ایشان را است در آن آهکشیدنی و ایشان در آن نمیشنوند
مجتبوی
آنها در آنجا نعرهاى- نالههاى دردناك مانند بانگ خران- دارند و در آنجا سخنى نمىشنوند- كه بدان شاد شوند-.
صادقی تهرانی
برایشان در آنجا نالهای پرهیجان است، و (هم)آنان در آنجا (ندای یکدیگر را) نمیشنوند.