يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ
انصاریان
شبانه روز او را بی آنکه سست شوند، تسبیح می گویند.
آیتی
شب و روز، بى آنكه فتورى در آنان پديد آيد، تسبيح مى‌گويند.
بهرام پور
آنها شب و روز بى‌هيچ سستى تسبيح مى‌كنند
فولادوند
شبانه روز، بى‌آنكه سستى ورزند، نيايش مى‌كنند.
الهی قمشه‌ای
همه به شب و روز بی‌آنکه هیچ سستی کنند به تسبیح و ستایش او مشغولند.
خرمدل
شب و روز (دائماً به تعظیم و تمجید خدا مشغولند و پیوسته) سرگرم تسبیح و تقدیسند و سستی به خود راه نمی‌دهند.
خرمشاهی
شب و روز نیایش می‌کنند و سستی نمی‌ورزند
مکارم شیرازی
(تمام) شب و روز را تسبیح می‌گویند؛ و سست نمی‌گردند.
معزی
تسبیح می‌کنند شب و روز و سستی نمی‌کنند
مجتبوی
شب و روز خداى را به پاكى مى‌ستايند و سستى نمى‌كنند.
صادقی تهرانی
شباروز، بی‌آنکه سستی ورزند (تنها او را) تنزیه می‌کنند.
: