ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ
انصاریان
سپس آن را نطفه ای در قرارگاهی استوار [چون رحم مادر] قرار دادیم.
آیتی
سپس او را نطفهاى در جايگاهى استوار قرار داديم.
بهرام پور
سپس او را به صورت نطفهاى در جايگاهى استوار قرار داديم
فولادوند
سپس او را [به صورت] نطفهاى در جايگاهى استوار قرار داديم.
الهی قمشهای
آنگاه او را نطفه گردانیده و در جای استوار (صلب و رحم) قرار دادیم.
خرمدل
سپس او را به صورت نطفهای درآورده و در قرارگاه استوار (رحم مادر) جای میدهیم.
خرمشاهی
آنگاه او را به صورت نطفهای در جایگاهی استوار قرار دادیم
مکارم شیرازی
سپس او را نطفهای در قرارگاه مطمئن [= رحم] قرار دادیم؛
معزی
پس گردانیدیمش چکه آبی در آرامگاهی جایدار
مجتبوی
سپس او را نطفهاى- در قطره آبى- ساختيم در قرارگاهى استوار- يعنى زهدان مادر-.
صادقی تهرانی
سپس او را (به صورت) نطفهای در جایگاهی استوار قرار دادیم.