قَالُوا أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
انصاریان
گفتند: [که] آیا زمانی که بمیریم و خاک و استخوان شویم حتماً برانگیخته می شویم؟
آیتی
گفتند: آيا اگر ما بميريم و خاك و استخوان شويم باز هم زنده مىشويم؟
بهرام پور
گفتند: آيا چون مرديم و خاك و استخوان شديم، واقعا باز برانگيخته مىشويم
فولادوند
گفتند: «آيا چون بميريم و خاك و استخوان شويم، آيا واقعاً باز ما زنده خواهيم شد؟
الهی قمشهای
که گفتند: از کجا که چون ما مردیم و استخوانی پوسیده و خاک شدیم باز مبعوث و زنده شویم؟!
خرمدل
میگویند: آیا هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوان گشتیم، آیا واقعاً برانگیخته خواهیم شد (و زندگی دوباره پیدا خواهیم کرد؟!).
خرمشاهی
گویند آیا چون مردیم، و خاک و استخوان [پوسیده] شدیم، از نو برانگیخته میشویم؟
مکارم شیرازی
آنها گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدیم، آیا بار دیگر برانگیخته خواهیم شد؟!
معزی
گفتند آیا گاهی که مردیم و شدیم خاکی و استخوانهائی آیا مائیم برانگیختگان
مجتبوی
گفتند: آيا چون بمرديم و خاك و استخوان شديم باز هم برانگيخته مىشويم؟!
صادقی تهرانی
گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان بودیم، آیا بیچون، و بیگمان ما بازگشتشوندگانیم؟»