حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ
انصاریان
[دشمنان حق از دشمنی خود باز نمی ایستند] تا زمانی که یکی از آنان را مرگ در رسد، می گوید: پروردگارا! مرا [برای جبران گناهان و تقصیرهایی که از من سر زده به دنیا] بازگردان؛
آیتی
چون يكيشان را مرگ فرارسد، گويد: اى پروردگار من، مرا بازگردان.
بهرام پور
تا آنگاه كه مرگ هر يك از ايشان فرا رسد مىگويد: پروردگارا! مرا باز گردانيد
فولادوند
تا آنگاه كه مرگ يكى از ايشان فرا رسد، مىگويد: «پروردگارا، مرا بازگردانيد،
الهی قمشهای
(کافران در جهل و غفلتند) تا آن گاه که وقت مرگ هر یک از آنها فرا رسد، در آن حال گوید: بارالها، مرا به دنیا بازگردانید.
خرمدل
(کافران به راه غلط خود ادامه میدهند) و زمانی که مرگ یکی از آنان فرا میرسد، میگوید: پروردگارا! مرا (به دنیا) باز گردانید.
خرمشاهی
آنگاه که یکی از ایشان را مرگ فرارسد، گوید پروردگارا، مرا باز گردانید
مکارم شیرازی
(آنها همچنان به راه غلط خود ادامه میدهند) تا زمانی که مرگ یکی از آنان فرارسد، میگوید: «پروردگار من! مرا بازگردانید!
معزی
تا گاهی که بیاید یکیشان را مرگ گوید پروردگارا بازگردانید مرا
مجتبوی
تا چون يكى از آنان- آن كافران- را مرگ فرا رسد گويد: پروردگارا، مرا بازگردانيد،
صادقی تهرانی
تا آنهنگام که مرگْ یکی از ایشان را در رسد، گوید: «پروردگارم! مرا بازگردانید.»