إِذَا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا
انصاریان
که وقتی [آن آتش سوزان] آنان را از مکانی دور ببیند، از آن [نعره] خشم و خروشی هولناک بشنوند،
آیتی
كه چون از راه دور ببيندشان جوشش و خروشش را بشنوند؛
بهرام پور
چون دوزخ آنها را از فاصلهاى دور ببيند، خشم و خروشى از آن مىشنوند
فولادوند
چون [دوزخ] از فاصلهاى دور، آنان را ببيند، خشم و خروشى از آن مىشنوند.
الهی قمشهای
چون آتش دوزخ آنان را از مکانی دور ببیند خروش و فریاد وحشتناک دوزخ را از دور به گوش خود میشنوند.
خرمدل
هنگامی که (این آتش فروزان دوزخ) ایشان را از دور میبیند (و آنان چشمشان بدان میافتد) صدای خشمآلود و جوش و خروش آن را میشنوند.
خرمشاهی
چون [دوزخ] از فاصلهای دور آنان را ببیند، خشم و خروشی از آن میشنوند
مکارم شیرازی
هنگامی که این آتش آنان را از مکانی دور ببیند، صدای وحشتناک و خشم آلودش را که با نفسزدن شدید همراه است میشنوند.
معزی
گاهی که بنگردشان از جایگاهی دور بشنوند برایش خشمی و خروشی را
مجتبوی
كه چون از جايگاه دور آنان را بيند آواى خشم و خروش آن را بشنوند.
صادقی تهرانی
چون (این آتش) آنان را از فاصلهای دور ببیند، خشم و خروشی شدید برایش میشنوند.