ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إِلَيْنَا قَبْضًا يَسِيرًا
انصاریان
سپس آن را [با بلند شدن آفتاب] اندک اندک به سوی خود باز می گیریم.
آیتی
سپس بر گرفتيمش، گرفتنى اندك‌اندك.
بهرام پور
سپس آن [سايه‌] را اندك اندك به سوى خود بازگرفتيم
فولادوند
سپس آن [سايه‌] را اندك اندك به سوى خود بازمى‌گيريم.
الهی قمشه‌ای
سپس ظلّ آن آفتاب (منبسط) را به سوی خود تدریجا قبض می‌کنیم.
خرمدل
سپس ما آن سایه را آهسته جمع کرده و برمی‌چینیم (و این برچیدن تدریجی بیشترین فائده را برای موجودات دارد).
خرمشاهی
سپس آن را اندک اندک به سوی خود باز می‌گیریم‌
مکارم شیرازی
سپس آن را آهسته جمع می‌کنیم (و نظام سایه و آفتاب را حاکم می‌سازیم)!
معزی
پس بگرفتیمش بسوی ما گرفتنی آسان‌
مجتبوی
باز آن سايه را به آسانى- اندك اندك- به سوى خويش بگرفتيم.
صادقی تهرانی
سپس آن (سایه) را به آسانی سوی خودمان باز گرفتیم.
: