یقیناً تو قرآن را از نزد حکیمی دانا فرا می گیری.

تو كسى هستى كه قرآن از جانب خداى حكيم و دانا به تو تلقين مى‌شود.

و حقا اين قرآن از سوى حكيمى دانا بر تو القا مى‌شود

و حقاً تو قرآن را از سوى حكيمى دانا دريافت مى‌دارى.

و تو (ای رسول ما) آیات قرآن (عظیم) از جانب خدایی حکیم و دانا (به وحی) بر تو القا می‌شود.

و تو (ای محمّد!) کسی هستی که قرآن از سوی خداوند حکیم (در گرداندن امور آفریدگان، و) آگاه (از کار و بار سعادت و شقاوت دنیوی و اخروی ایشان) به تو القاء و عطاء می‌گردد.

و تو قرآن را از پیشگاه فرزانه‌ای دانا فرا می‌گیری‌

به یقین این قرآن از سوی حکیم و دانایی بر تو القا می‌شود.

و همانا تو داده می‌شوی قرآن را از نزد حکیمی دانا

و هر آينه تو را اين قرآن از نزد استواركارى دانا دهند- يعنى آن را فرا مى‌گيرى-.

و همواره تو قرآن را به‌راستی از نزد حکیمی بس دانا به‌درستی - به گونه‌ای مماس - دریافت می‌داری.