وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
انصاریان
و اما آنان که چهره هایشان سپید گشته، همواره در رحمت خدایند، و در آن جاودانه اند.
آیتی
اما آنان كه سپيدروى شدهاند، همواره غرق در رحمت پروردگار باشند.
بهرام پور
و اما رو سفيدان در رحمت خدا (بهشت) قرار مىگيرند و در آن جاودانند
فولادوند
و اما سپيدرويان همواره در رحمت خداوند جاويدانند.
الهی قمشهای
و اما روسفیدان در رحمت خدا (یعنی بهشت) درآیند و در آن جاوید متنعّم باشند.
خرمدل
و امّا آنان که (به سبب انجام کارهای شایسته در پیشگاه آفریدگارشان سرافرازند و سر از پای نمیشناسند و بر اثر شادی و سرور) روهایشان سفید است، در رحمت خدای غوطهورند و جاودانه در آن ماندگارند!
خرمشاهی
و اما سپیدرویان در بهشت رحمت الهی جاویدانند
مکارم شیرازی
و امّا آنها که چهرههایشان سفید شده، در رحمت خداوند خواهند بود؛ و جاودانه در آن میمانند.
معزی
و اما آنان که سفید شده است رویهای ایشان پس در رحمت خداوندند ایشانند در آن جاودانان
مجتبوی
اما آنان كه رويهاشان سپيد شود، در مهر و بخشايش خدايند [و] در آن جاويدانند.
صادقی تهرانی
و اما آنان که چهرههاشان بس سپید شد، پس (ایشان همچنان) در ژرفای رحمت خدا جاویدانند.