مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ
انصاریان
[این] برخورداری اندک [و ناچیزی از زندگی زود گذر دنیا] است؛ سپس جایگاهشان دوزخ است، و آن بد آرامگاهی است.
آیتی
اين برخوردارى اندكى است. پس از آن جايگاهشان جهنم است و جهنم بد آرامگاهى است.
بهرام پور
اين بهرهى ناچيزى است و سپس جايگاهشان جهنّم است كه بد جايگاهى است
فولادوند
[اين] كالاى ناچيز [و برخوردارىِ اندكى] است؛ سپس جايگاهشان دوزخ است، و چه بد قرارگاهى است.
الهی قمشهای
این متاعی اندک است و پس از این جهان منزلگاه آنان جهنم است و بد آرامگاهی است.
خرمدل
(این) متاع ناچیزی است، سپس (به دنبال این نعمت و قدرت ناچیز ظاهری) جایگاهشان دوزخ است، و چه بد جایگاهی است!
خرمشاهی
بهرهمندی ناچیزی است، سپس سرا و سرانجام آنان جهنم است و چه بد آرامگاهی است
مکارم شیرازی
این متاع ناچیزی است؛ و سپس جایگاهشان دوزخ، و چه بد جایگاهی است!
معزی
بهرهای است اندک و سپس جایگاه ایشان دوزخ است و چه زشت آرامشگاهی است
مجتبوی
[اين] برخوردارى اندك است سپس جايگاهشان دوزخ است و بد آرامگاهى است.
صادقی تهرانی
(این) کالایی ناچیز (و برخورداری اندکی) است. سپس پناهگاهشان دوزخ است و چه بد آرامگاهی است.