يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ
انصاریان
[تنها] ظاهری [محسوس] از زندگی دنیا را می شناسند و آنان از آخرت [که سرای ابدی و دارای نعمت های جاودانی و حیات سرمدی است] بی خبرند.
آیتی
آنان به ظاهر زندگى دنيا آگاهند و از آخرت بى‌خبرند.
بهرام پور
از زندگى دنيا ظاهرى را مى‌شناسند و آنها از آخرت بى‌خبرند
فولادوند
از زندگى دنيا، ظاهرى را مى‌شناسند، و حال آنكه از آخرت غافلند.
الهی قمشه‌ای
(اکثر) آنان به امور ظاهری از زندگی دنیا آگاهند و از عالم آخرت (و وعده ثواب و عقاب حق) به کلی بی‌خبرند.
خرمدل
(این اکثریّت کوتاه‌بین) تنها ظاهر و نمادی از زندگی دنیا را می‌دانند، و ایشان از آخرت کاملاً بی‌خبرند.
خرمشاهی
فقط ظاهری از زندگانی دنیا را می‌دانند و ایشان از آخرت غافلند
مکارم شیرازی
آنها فقط ظاهری از زندگی دنیا را می‌دانند، و از آخرت (و پایان کار) غافلند!
معزی
می‌دانند روئی (ظاهری) را از زندگانی دنیا و ایشانند از آخرت ناآگهان‌
مجتبوی
آنان ظاهرى- آنچه به ديد چشم مى‌آيد از آرايش و نمايش- از زندگانى دنيا مى‌دانند و از زندگانى پسين بى‌خبرند.
صادقی تهرانی
از زندگی دنیا (تنها) ظاهری (ناچیز) را می‌دانند، حال آنکه ایشان از آخرت، (هم)اینان غافلانند.
: