نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَىٰ عَذَابٍ غَلِيظٍ
انصاریان
اندکی [از نعمت های مادی] برخوردارشان می کنیم، سپس آنان را [به وارد شدن] در عذابی سخت ناچار می کنیم،
آیتی
اندكى كاميابشان مىسازيم، سپس به بيچارگى به عذاب سختشان مىكشانيم.
بهرام پور
اندكى برخوردارشان مىسازيم، سپس آنها را به عذابى شديد مىكشانيم
فولادوند
[ما] آنان را اندكى برخوردار مىسازيم، سپس ايشان را در عذابى پر فشار درمانده مىكنيم.
الهی قمشهای
اندک زمانی آن کافران را (به لذّات فانی دنیا) برخوردار میسازیم آن گاه (بعد از مرگ) به عذاب سختشان به ناچار گرفتار خواهیم کرد.
خرمدل
ما ایشان را اندکی (در دنیا از زندگی) بهرهمند میسازیم، سپس آنان را وادار (به دخول) به عذاب سخت و شدیدی میگردانیم (و به آتش دوزخشان میکشانیم).
خرمشاهی
اندکی برخوردارشان سازیم، سپس به عذابی سخت و سنگین دچارشان سازیم
مکارم شیرازی
ما اندکی آنها را از متاع دنیا بهرهمند میکنیم، سپس آنها را به تحمّل عذاب شدیدی وادار میسازیم!
معزی
بهرهمندشان سازیم اندکی و سپس ناگزیرشان سازیم بسوی عذابی انبوه
مجتبوی
اندكى [در دنيا] برخوردارشان مىكنيم سپس به عذاب سخت گرفتارشان مىسازيم.
صادقی تهرانی
(ما) آنان را (در دنیا) اندکی برخوردار میسازیم، سپس در عذابی پرفشار ناگزیر و ناگریز گرفتارشان میگردانیم.