[فریادی که وقتی بر سر آنان زده شود] نه می توانند وصیتی کنند و نه [اگر بیرون خانه باشند] می توانند به خانواده خود برگردند،

آنچنان كه ياراى وصيتى نداشته باشند و نتوانند نزد كسان خويش بازگردند.

آن‌گاه نه بتوانند وصيتى كنند و نه به نزد كسان خويش باز گردند

آنگاه نه توانايى وصيّتى دارند و نه مى‌توانند به سوى كسان خود برگردند.

پس (در آن لحظه مرگ) نه توانایی سفارشی دارند و نه به اهل بیت خود رجوع توانند کرد.

(این حادثه به قدری سریع و برق‌آسا و غافلگیرانه است که) حتّی توانائی وصیّت نمودن و سفارش کردن نخواهند داشت، و حتّی فرصت مراجعت به سوی خانواده و فرزندانشان را پیدا نخواهند کرد.

و در آن هنگام نه وصیتی توانند کرد و نه به سوی خانواده‌شان باز می‌گردند

(چنان غافلگیر می‌شوند که حتّی) نمی‌توانند وصیّتی کنند یا به سوی خانواده خود بازگردند!

پس نتوانند وصیّت گذاردنی و نه بسوی خاندان خویش بازگردند (یا سخن گویند)

پس نه وصيتى توانند كرد و نه توانند سوى كسان خويش بازگردند.

پس (آن‌گاه) نه می‌توانند سفارشی کنند و نه سوی کسان خود برگردند.