إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ
انصاریان
[آن صحنه عظیم] جز یک فریاد نیست، پس به ناگاه همه آنان [گردآوری شده و] نزد ما احضار می شوند.
آیتی
جز يك بانگ سهمناك نخواهد بود، كه همه نزد ما حاضر مىآيند.
بهرام پور
آن جز يك صيحه نخواهد بود كه ناگهان همگى نزد ما احضار خواهند شد
فولادوند
[باز هم] يك فرياد است و بس؛ و بناگاه همه در پيشگاه ما حاضر آيند.
الهی قمشهای
و آن جز یک صیحه (و یک لحظه بیش) نباشد که ناگاه تمام خلایق محشر به پیشگاه ما حاضر آورده خواهند شد.
خرمدل
صدای واحدی بیش نخواهد بود (که ایشان را دعوت به خروج از گورها میکند) و ناگهان ایشان در پیشگاهمان (برای دادگاهی) گرد آورده میشوند و حاضر میگردند.
خرمشاهی
[سپس] جز بانگ مرگبار یگانهای در کار نیست، آنگاه است که همگی [آنان] در نزد ما حاضر شدگانند
مکارم شیرازی
صیحه واحدی بیش نیست، (فریادی عظیم برمیخیزد) ناگهان همگی نزد ما احضار میشوند!
معزی
نبود آن جز یک خروش که ناگهان ایشانند همگان با هم نزد ما احضارشدگان
مجتبوی
آن- هنگام رستاخيز- جز يك بانگ آسمانى نيست كه ناگاه همه ايشان نزد ما حاضرشدگانند.
صادقی تهرانی
(این) بجز یک فریادی (جانخواه) نبود، پس ناگهان همگان در پیشگاهمان حاضرشدگانند.