فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
انصاریان
و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند،
آیتی
سوگند به آن فرشتگان كه ابرها را مىرانند،
بهرام پور
و سوگند به نهى كنندگان كه به سختى طرد مىكنند
فولادوند
و به زجركنندگان -كه به سختى زجر مىكنند-
الهی قمشهای
قسم به منع و زجر کنندگان (از عمل معصیت کاران، یا رانندگان ابر و باران).
خرمدل
و قسم به آنان که سخت باز میدارند!
خرمشاهی
و به بازدارندگان [از معاصی]
مکارم شیرازی
و به نهیکنندگان و (بازدارندگان)
معزی
و آنان که برانند راندنی
مجتبوی
سوگند به آن رانندگان كه سخت مىرانند- فرشتگانى كه ابرها يا ديوان را مىرانند-.
صادقی تهرانی
پس به زجرکنندگان، زجر کردنی (بیمهابا).