[که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟

كه مى‌گفت: آيا تو از آنها هستى كه تصديق مى‌كنند؟

[كه به من‌] مى‌گفت: آيا واقعا تو [هم‌] از باور دارندگانى

[كه به من‌] مى‌گفت: «آيا واقعاً تو از باوردارندگانى؟

که با من می‌گفت: آیا تو (وعده‌های بهشت و قیامت را) باور می‌کنی؟

می‌گفت: آیا تو از زمره‌ی کسانی هستی که باور می‌کنند (به این که بعد از مرگ، زندگی و رستاخیزی، و حساب و کتابی، و سزا و جزائی در میان است؟).

که می‌گفت آیا تو [هم‌] از باور دارندگانی؟

که پیوسته می‌گفت: آیا (به راستی) تو این سخن را باور کرده‌ای...

می گفت آیا توئی از راست پنداران (تصدیق‌کنندگان)

كه مى‌گفت: آيا تو از باوردارندگانى- به رستاخيز-؟

«(که به من) می‌گوید: آیا واقعاً تو بی‌گمان از تصدیق‌کنندگانی‌؟»