بلکه خدا او را به سوی خود بالا برد؛ و خدا همواره توانای شکست ناپذیر و حکیم است.

بلكه خداوند او را به نزد خود فرا برد، كه خدا پيروزمند و حكيم است.

بلكه خدا او را به سوى خود بالا برد، كه خداوند توانا و حكيم است

بلكه خدا او را به سوى خود بالا برد، و خدا توانا و حكيم است.

بلکه خدا او را به سوی خود بالا برد، و پیوسته خدا مقتدر و کارش از روی حکمت است؛

بلکه خداوند او را (از دست آنان رهاند و پس از گذشت روزگاری که خود می‌داند، وی را میراند و) در پیش خود به مرتبه‌ی والائی رساند. و خداوند چیره (است و بر هر کاری توانا است، و) حکیم است (و هر چیزی را برابر حکمتی انجام می‌دهد، و سنجیده عمل می‌کند).

بلکه خداوند او را به سوی خویش برکشید و خدا پیروزمند فرزانه است‌

بلکه خدا او را به سوی خود، بالا برد. و خداوند، توانا و حکیم است.

بلکه بالا بردش خدا به سوی خویش و خدا است عزّتمند حکیم‌

بلكه خداوند او را به سوى خود برداشت، و خدا تواناى بى‌همتا و داناى با حكمت است

بلکه خدا او را سوی خود بالا برد. و خدا عزیز بوده است.