أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا
انصاریان
آیا آنان را بهره ای از حکومت است [که بخواهند چیزی به مردم دهند و کارساز دنیا و آخرتشان باشند، اگر هم بهره ای باشد] در این صورت به اندازه گودی پشت هسته خرما به مردم نمی پردازند.
آیتی
يا از پادشاهى نصيبى بردهاند؟ كه در اين صورت به قدر آن گودى كه بر پشت هسته خرماست به مردم سودى نمىرسانند.
بهرام پور
يا براى آنها بهرهاى از حكومت است؟ كه در اين صورت به مردم سر سوزنى نمىدادند
فولادوند
آيا آنان نصيبى از حكومت دارند؟ [اگر هم داشتند،] به قدر نقطه پشت هسته خرمايى [چيزى] به مردم نمىدادند.
الهی قمشهای
مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل میورزند بهرهای از مُلک خدا خواهند یافت؟
خرمدل
آیا آنان را بهرهای از ملک است؟ (اگر ملک و قدرت در دست ایشان بود) در این صورت (پشیزی و سرسوزنی و حتّی به) اندازهی سوراخ هستهی خرما (که از آن خرما جوانه میزند و ناچیزترین شیء بشمار است) به مردم نمیدادند.
خرمشاهی
یا مگر آنان را بهرهای از فرمانروایی است که باز هم به اندازه ذره ناچیزی به مردم نمیبخشند
مکارم شیرازی
آیا آنها [= یهود] سهمی در حکومت دارند (که بخواهند چنین داوری کنند)؟ در حالی که اگر چنین بود، (همه چیز را در انحصار خود میگرفتند،) و کمترین حق را به مردم نمیدادند.
معزی
یا ایشان را است بهرهای از فرمانروائی که در آن هنگام ندهند به مردم پشیزی را
مجتبوی
مگر آنان را از فرمانروايى بهرهاى است كه در اين حال به مردم به اندازه گودى پشت هسته خرما- يعنى اندكى- ندهند؟!
صادقی تهرانی
یا اینان را نصیبی از حکومت (ربانی) است؟ پس در این هنگام به قدر نقطهی پشت هستهی خرمایی (هم از آن) به مردمان نمیدهند.