این [رفاقت با آنان] بخشش و فضلی از سوی خداست، و [در استحقاق این کرامت و فضل] کافی است که خدا [به نیّات و اعمال مطیعان] داناست.

اين فضيلتى است از جانب خدا و بسنده است خداى دانا.

اين تفضّل از جانب خداست و آگاهى خدا كفايت مى‌كند

اين تفضّل از جانب خداست، و خدا بس داناست.

این فضل و بخشش از سوی خداست، و علم (ازلی) خدا کفایت کند.

این (منزلت بزرگی که به مطیعان فرمان خدا و پیغمبر داده می‌شود) موهبتی از سوی خدا (برای ایشان) است و (خداوند باخبر از اعمال بندگان است و پاداش ایشان را به بهترین وجه می‌دهد، و برای بندگانی که راه طاعت او می‌پویند و رضای وی می‌جویند) کافی است که خدا آگاه باشد.

این بخشش الهی است و خدا دانایی بسنده است‌

این موهبتی از ناحیه خداست. و کافی است که او، (از حالِ بندگان، و نیّات و اعمالشان) آگاه است.

این است فزونی از خدا و بس است خدا دانا

اين فزونى و برترى از جانب خداست و خدا دانايى بسنده است.

این فضیلت از خداست و خدا در دانایی بسنده است.