وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيدًا
انصاریان
یقیناً از شما کسی است که [از رفتن به سوی جنگ] درنگ و کُندی می کند، پس اگر به شما [رزمندگانی که به جنگ رفته اید] آسیبی رسد، گوید: خدا بر من محبت و لطف داشت که با آنان [در میدان جنگ] حاضر نبودم.
آیتی
و از ميان شما كسى است كه در كارزار درنگ مىكند. و چون به شما بلايى رسد، مىگويد: خدا در حق من چه انعامى كرد كه در آن روز همراهشان نبودم.
بهرام پور
و البته از شما كسى است كه سستى مىكند و چون حادثهاى به شما رسد گويد: به راستى خدا به من رحم كرد كه با آنها حاضر نبودم
فولادوند
و قطعاً از ميان شما كسى است كه كندى به خرج دهد؛ پس اگر آسيبى به شما رسد گويد: «راستى خدا بر من نعمت بخشيد كه با آنان حاضر نبودم.»
الهی قمشهای
و همانا گروهی از شما (در کار جنگ) کندی و درنگ میکنند، اگر برای شما حادثه ناگواری پیش آید (به شماتت) گویند: خدا ما را مورد لطف خود قرار داد که با آنان حاضر نشدیم.
خرمدل
در میان شما گروهی هستند که (منافقند و خویشتن را جزو شما قلمداد مینمایند و به جهاد نمیروند و) سستی میکنند و دیگران را نیز سست مینمایند و از جنگ بازمیدارند. پس اگر مصیبتی به شما رسید (طعنهزنان) میگویند: به راستی خداوند به ما لطف فرمود که جزو آنان (در جنگ) شرکت نداشتیم.
خرمشاهی
و از شما کسی هست که پا سست میکند و چون مصیبتی به شما رسد میگوید خدا به من رحم کرد که همراه آنان حاضر نبودم
مکارم شیرازی
در میان شما، افرادی (منافق) هستند، که (هم خودشان سست میباشند، و هم) دیگران را به سستی میکشانند؛ اگر مصیبتی به شما برسد، میگویند: «خدا به ما نعمت داد که با مجاهدان نبودیم، تا شاهد (آن مصیبت) باشیم!»
معزی
و همانا از شما است آنکه به سختی درنگکاری کند پس اگر پیشامدی به شما رسد گوید خدا به من نعمت داد که نشدم با ایشان کشته
مجتبوی
و هر آينه از شما كس هست كه [در بيرونشدن] درنگ مىكند، پس اگر به شما گزندى و شكستى رسد گويد: خدا به من نيكويى كرد كه با آنها همراه و حاضر نبودم.
صادقی تهرانی
و بیگمان از میان شما کسی است که بیامان بسی کندی و لاابالیگری میکند. پس اگر آسیبی به شما در رسد گوید: «بهراستی خدا بر من نعمت بخشید، چون با آنان حاضر (در معرکهی جنگ) نبودم.»