و ای قوم من! بی تردید من از روزی که مردم یکدیگر را [برای نجات خود از عذاب] ندا می دهند بر شما می ترسم؛

اى قوم من، از آن روز كه يكديگر را به فرياد بخوانيد بر شما بيمناكم.

و اى قوم من! من بر شما از روزى كه مردم يكديگر را [به يارى هم‌] بانگ مى‌زنند بيمناكم

و اى قوم من، من بر شما از روزى كه مردم يكديگر را [به يارى هم‌] ندا درمى‌دهند، بيم دارم.

و ای قوم، من بر شما از (عذاب) روز قیامت که خلق (از سختی آن به فریاد آیند و) یکدیگر را بخوانند سخت می‌ترسم.

ای قوم من! بر شما از روز صدا زدن (که قیامت است) می‌ترسم.

و ای قوم من، من بر شما از روز فریاد خوانی بیمناکم‌

ای قوم من! من بر شما از روزی که مردم یکدیگر را صدا می‌زنند (و از هم یاری می‌طلبند و صدایشان به جایی نمی‌رسد) بیمناکم!

و ای قوم همانا ترسم بر شما از روز فریاد

و اى قوم من، همانا من بر شما از روز آوازدادن يكديگر مى‌ترسم،

«و ای قوم من! من همواره بر شما از روز ندا دادن به یکدیگر بیم دارم (که میان خدا و دوزخیان و هم میان آنان و بهشتیان سخنانی در پی است).»