فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ
انصاریان
[اکنون که با هیچ دلیلی هدایت نمی شوند] پس آنان را واگذار تا آن روزشان را که در آن هلاک می شوند، ببینند.
آیتی
پس آنها را واگذار تا روزى را كه در آن به هلاكت مى‌رسند بنگرند؛
بهرام پور
پس آنها را رها كن تا روز مرگ خود را كه بيهوش مى‌افتند ملاقات كنند
فولادوند
پس بگذارشان تا به آن روزى كه در آن بيهوش مى‌افتند برسند.
الهی قمشه‌ای
اینان را به (جهل) خود رها کن تا به روز سختشان که آن روز یکسر بیهوش و هلاک می‌شوند عاقبت برسند.
خرمدل
پس ایشان را به حال خود واگذار، تا برسند به روزی که در آن هلاک می‌گردند.
خرمشاهی
پس ایشان را رها کن تا روز خاصشان را که در آن بیهوش کرده شوند، دیدار کنند
مکارم شیرازی
حال که چنین است آنها را رها کن تا روز مرگ خود را ملاقات کنند؛
معزی
پس بگذارشان تا برسند به روزشان که در آن به صاعقه سوزند
مجتبوی
پس واگذارشان تا آن روزشان را ببينند كه در آن به بيهوشى مرگ افتند.
صادقی تهرانی
پس بگذارشان تا به آن روزشان که در آن بیهوش می‌افتند برسند.
: