وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ
انصاریان
و [نیز] پاره ای از شب و هنگام ناپدید شدن ستارگان [به سبب روشنایی صبح] خدا را تسبیح گوی.
آیتی
و تسبيح گوى در پارهاى از شب و به هنگام ناپديد شدن ستارگان.
بهرام پور
و او را پاسى از شب و به هنگام پشت كردن ستارگان تسبيح گوى
فولادوند
و [نيز] پارهاى از شب، و در فروشدن ستارگان تسبيحگوى او باش.
الهی قمشهای
و از شبانگاه هم پارهای به تسبیح خدا پرداز و هنگام فرو رفتن ستارگان هم (به نماز صبح) تسبیح خدا گوی.
خرمدل
و در پارهای از شب، و در وقت ناپدید شدن ستارگان (به سبب نور خورشید به هنگام طلوع فجر) شکر و سپاس و تسبیح و تقدیس خدای را بجای آور.
خرمشاهی
و در شب و به هنگام غائب شدن ستارگان نیز او را نیایش کن
مکارم شیرازی
(همچنین) به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان (و طلوع صبح)!
معزی
و از شب پس تسبیح گویش و پشت سر ستارگان
مجتبوی
و او را در پاسى از شب و به هنگام رفتن و ناپيدايى ستارگان به پاكى ياد كن.
صادقی تهرانی
و (پس از آن) پارهای از شب و در فروشدن ستارگان، تسبیحگوی او باش.