آن [دو بهشت دیگر] در نهایت سرسبزی اند.

از شدت سبزى متمايل به سياهى.

[آن دو باغ‌] چنان سبز است كه به سياهى مى‌زند

كه از [شدّت‌] سبزى سيه‌گون مى‌نمايد.

که درختان آن دو بهشت در منتهای سبزی و خرّمی است.

همه‌ی آن ها کاملاً سرسبز و خرّم هستند (و از شدّت سبزی و شادابی به سیاهی می‌زنند).

که سبز سیر سیه‌تاب‌اند

هر دو خرّم و سرسبزند!

دو بهشت سبز سیاه‌فام‌

آنچنان سبز كه به سياهى زند- چنان پُردرخت است كه سبز سير مى‌نمايد.

(که از شدّت سبزی) آن دو سیه‌گون می‌نمایند.