فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ
انصاریان
در آن دو بهشت دو چشمه همواره جوشان و در حال فوران است.
آیتی
در آن دو، دو چشمه همواره جوشنده هست.
بهرام پور
در آنها دو چشمه جوشان است
فولادوند
در آن دو [باغ‌] دو چشمه همواره جوشان است.
الهی قمشه‌ای
در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.
خرمدل
در آن باغها چشمه‌هائی است که قلقل کنان از زمین می‌جوشند.
خرمشاهی
در آن دو، دو چشمه فواره‌زن هست‌
مکارم شیرازی
در آنها دو چشمه جوشنده است!
معزی
در آنها است دو چشمه جوشان‌
مجتبوی
در آنها دو چشمه جوشنده هست.
صادقی تهرانی
در آن دو (باغ) دو چشمه‌ساران همچنان جوشانند.
: