پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى

پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.

پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.

حال که چنین است، نام پروردگار بزرگ خود را ورد زبان ساز (و سپاسگزار نعمتهای فراوان او باش، و به ستایش وی بپرداز).

پس به نام پروردگارت که بزرگ است، تسبیح بگوی‌

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را منزّه بشمار)!

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌

پس نام پروردگار بزرگت را به پاكى ياد كن.

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.