يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ ۚ وَهُوَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
انصاریان
شب را در روز در می آورد و روز را در شب در می آورد، و او به نیّات و اسرار سینه ها داناست.
آیتی
از شب مىكاهد و به روز مىافزايد و از روز مىكاهد و به شب مىافزايد. و به هر چه در دلها مىگذرد آگاه است.
بهرام پور
شب را در روز فرو مىبرد [و روز بلند مىشود] و روز را در شب فرو مىبرد [و شب بلند مىگردد]، و او به راز سينهها داناست
فولادوند
شب را در روز درمىآورد و روز را [نيز] در شب درمىآورد، و او به راز دلها داناست.
الهی قمشهای
شب را در (پرده زرین) روز نهان کند و روز را در (خیمه سیاه) شب پنهان سازد و به اسرار دلهای خلق هم او آگاه است.
خرمدل
او شب را در روز، و روز را در شب داخل میگرداند (و گاهی از شب میکاهد و بر روز میافزاید، و گاهی از روز میکاهد و بر شب میافزاید، و نور و ظلمت را بدنبال هم آهسته و آرام روان میدارد) و او از انسانها و رازهای سینهها مطّلع و باخبر است.
خرمشاهی
از شب میکاهد و بر روز میافزاید و از روز میکاهد و بر شب میافزاید و او به راز دلها داناست
مکارم شیرازی
شب را در روز میکند و روز را در شب؛ و او به آنچه در دل سینهها وجود دارد داناست.
معزی
فروبرد شب را در روز و فروبرد روز را در شب و او دانا است بدانچه در سینهها است
مجتبوی
شب را در روز درمىآورد و روز را در شب- اشاره به كاهش و افزايش شب و روز- و او بدانچه در سينههاست- از نيتها و قصدها- داناست.
صادقی تهرانی
شب را در روز میآورد و روز را در شب میآورد. و او به (راز) ذاتی سینهها بسی داناست.