وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ ۖ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ
انصاریان
با سخت ترین سوگندهایشان به خدا سوگند خوردند که اگر معجزه دلخواهشان برای آنان آید، قطعاً به آن ایمان می آورند، بگو: معجزات فقط در اختیار خداست، و شما [ای مردم مؤمن!] چه می دانید [که حقیقت چیست؟] حقیقت این است که اگر آن معجزه هم بیاید، ایمان نمی آورند.
آیتی
تا آنجا كه توانستند، به سختترين قسمها، به خدا سوگند ياد كردند كه اگر معجزهاى برايشان نازل شود بدان ايمان آورند. بگو: همه معجزهها نزد خداست و شما از كجا مىدانيد كه اگر معجزهاى نازل شود ايمان نمىآورند؟
بهرام پور
و به خداوند قسمهاى مؤكد خوردند كه اگر معجزهاى سوى آنها بيايد، حتما به آن ايمان مىآورند. بگو: معجزات صرفا در اختيار خداست، و شما چه مىدانيد كه اگر معجزهاى هم بيايد باز ايمان نياورند
فولادوند
و با سختترين سوگندهايشان، به خدا سوگند خوردند كه اگر معجزهاى براى آنان بيايد، حتماً بدان مىگروند. بگو: «معجزات، تنها در اختيار خداست.» و شما چه مىدانيد كه اگر [معجزه هم] بيايد باز ايمان نمىآورند.
الهی قمشهای
و به خدا به سخت ترین سوگندهای خود قسم یاد کردند که البته اگر آیتی بیاید ایمان آرند. بگو: آیات از طرف خداست، و شما مؤمنان چه میدانید؟ (و چگونه به گفته این کافران مطمئن میشوید؟ آنها همان مردم معاندند که) اگر آیتی هم آید هرگز ایمان نمیآورند.
خرمدل
مشرکان با همهی توان و با تأکید هر چه بیشتر، به خدا سوگند میخورند که اگر معجزهای (از نوع آن معجزاتی که در سورهی اسراء: آیههای 92 و 93 خواستهاند) برای آنان آورده شود به سبب آن ایمان میآورند. بگو: معجزات از سوی خدا است و (برابر میل او انجام میپذیرد و در اختیار من نیست. ای مؤمنان!) شما چه میدانید؟ اگر (این معجزاتی که خواستهاند) بدیشان نموده شود (باز هم) ایمان نمیآورند.
خرمشاهی
و [اینان] سختترین سوگندهایشان را به نام خدا خوردند که اگر معجزهای برایشان بیاید به آن ایمان میآورند، بگو معجزات در اختیار خداوند است، و چه دانید که چون [معجزهای هم] بیاید به آن ایمان نمیآورند
مکارم شیرازی
با نهایت اصرار، به خدا سوگند یاد کردند که اگر نشانهای [= معجزهای] برای آنان بیاید، حتماً به آن ایمان میآورند؛ بگو: «معجزات فقط از سوی خداست (و در اختیار من نیست که به میل شما معجزهای بیاورم)؛ و شما از کجا میدانید که هرگاه معجزهای بیاید (ایمان میآورند؟ خیر،) ایمان نمیآورند!»
معزی
و سوگند یاد نمودند به خدا سختترین سوگندهای خود را که اگر بیایدشان آیتی هرآینه ایمان آرند بدان بگو جز این نیست که آیتها نزد خدا است و چه دانید (یا چه آگهیتان دهد) گاهی که آنها آیند ایمان نیارند ایشان
مجتبوی
و با سختترين سوگندهاشان به خدا سوگند خوردند كه اگر آيتى- نشانه و معجزهاى- به آنان بيايد هر آينه بدان ايمان مىآورند. بگو: همانا آيتها- معجزهها- نزد خداوند است و شما- اى مؤمنان- چه مىدانيد كه چون آنها
صادقی تهرانی
و با سوگندهای سختشان به خدا سوگند خوردند (که) اگر بهراستی نشانهای برای آنان بیاید، همواره بیگمان به آنها ایمان میآورند. بگو: «نشانهها تنها نزد خداست.» و چه (چیزی) شما را میفهماند؟ اگر نشانههایی- که میخواهند- (برایشان) بیاید، باز (هم) ایمان نمیآورند.