أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِ أَهْدَىٰ أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ
انصاریان
آیا کسی که نگونسار و به صورت افتاده حرکت می کند، هدایت یافته تر است یا آنکه راست قامت بر راه راست می رود؟
آیتی
آيا آن كس كه نگونسار بر روى افتاده راه مىرود، هدايت يافتهتر است يا آن كه بر پاى ايستاده و بر راه راست مىرود؟
بهرام پور
پس آيا آن كه نگونسار بر صورت خويش مىرود هدايت يافتهتر است يا آن كسى كه راست قامت بر راه راست مىرود
فولادوند
پس آيا آن كس كه نگونسار راه مىپيمايد هدايت يافته تر است يا آن كس كه ايستاده بر راه راست مىرود؟
الهی قمشهای
آیا آن کس که (در کفر و جهالت) سرنگون به رو در افتاده یا آن که با قامت راست به راه راست (ایمان) است کدام بهتر هدایت یافتهاند؟
خرمدل
آیا آن کسی که نگونسار و بر رخساره راه میرود راهیابتر است، یا کسی که بر پا ایستاده و درست در راه راست گام بر میدارد؟
خرمشاهی
آیا کسی که به رو در افتاده نگونسار میرود، رهیافتهتر است، یا کسی که استوار بر راه راست ره میسپارد؟
مکارم شیرازی
آیا کسی که به رو افتاده حرکت میکند به هدایت نزدیکتر است یا کسی که راستقامت در صراط مستقیم گام برمیدارد؟!
معزی
آیا آنکه روان است افتاد به روی خویش رهنمون تر است یا آنکه میرود استوار بر راهی راست
مجتبوی
آيا كسى كه نگونسار بر روى خود مىرود راهيافتهتر است يا آن كه راست ايستاده بر راه راست مىرود؟
صادقی تهرانی
آیا پس آن کس که نگونسار بر چهرهاش راه میپیماید راهیافتهتر است، یا آن کس که (راستا) بر راهی بس راست میرود؟