إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ
انصاریان
هنگامی که در آن افکنده شوند از آن در حالی که در جوش و فوران است، صدایی هولناک و دلخراش می شنوند.
آیتی
چون در جهنم افكنده شوند، به جوش آيد و بانگ زشتش را بشنوند،
بهرام پور
چون در آن جا افكنده شوند، از آن در حالى كه فوران مى‌كند خروشى سهمگين مى‌شنوند
فولادوند
چون در آنجا افكنده شوند، از آن خروشى مى‌شنوند در حالى كه مى‌جوشد.
الهی قمشه‌ای
که چون به آن جهنّم در افتند فریاد منکری چون شهیق خران از آتش چون دیگ جوشان می‌شنوند.
خرمدل
هر زمان که به دوزخ انداخته شوند، تنوره می‌زند و غُرّشی از آن می‌شنوند.
خرمشاهی
چون در آنجا افکنده شوند، نعره آن را می‌شنوند، و آن بر می‌جوشد
مکارم شیرازی
هنگامی که در آن افکنده شوند صدای وحشتناکی از آن می‌شنوند، و این در حالی است که پیوسته می‌جوشد!
معزی
گاهی که افکنده شوند در آن بشنوند برایش دمیدنی (یا خروشی) و آن است جوشان‌
مجتبوی
چون در آن افكنده شوند، در حالى كه مى‌جوشد- و آنها را فرو مى‌برد- آوازى دلخراش مانند آواز خران از آن بشنوند
صادقی تهرانی
هنگامی‌که در آنجا افکنده شوند، از آن خروشی (خراش‌دار) می‌شنوند، در حالی که زبانه می‌کشد.
: