فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ
انصاریان
پس هنگامی که عذاب را تا مدتی که [می باید همه] آنان به پایان مهلتآن می رسیدند از ایشان برطرف کردیم، به دور از انتظار پیمانشان را می شکستند.
آیتی
چون تا آن زمان كه قرار نهاده بودند عذاب را از آنها دور كرديم، پيمان خود را شكستند.
بهرام پور
اما هنگامى كه عذاب را تا موعدى كه آنان به آن مىرسيدند از آنها برمىداشتيم، باز هم پيمان خود مىشكستند
فولادوند
و چون عذاب را -تا سررسيدى كه آنان بدان رسيدند- از آنها برداشتيم باز هم پيمانشكنى كردند.
الهی قمشهای
پس چون بلا را تا مدتی که متعهد شدند ایمان آورند از سر آنها رفع کردیم، باز پیمان را شکستند.
خرمدل
امّا هنگامی که عذاب را تا مدّتی که سپری میکردند از آنان برمیداشتیم، ناگهان پیمانشکنی میکردند و سوگند خود را نقض مینمودند.
خرمشاهی
آنگاه چون بلا را -تا زمانی که به سر رساندنداز آنان گرداندیم، باز پیمانشکنی کردند
مکارم شیرازی
اما هنگامی که بلا را، پس از مدت معینی که به آن میرسیدند، از آنها برمیداشتیم، پیمان خویش را میشکستند!
معزی
و هنگامی که برداشتیم از ایشان چرک را تا سرآمدی که ایشانند بدان رسنده ناگهان ایشانند پیمانشکنان
مجتبوی
پس چون عذاب را تا سرآمدى كه بايد بدان مىرسيدند از آنها برداشتيم باز هم پيمانشكنى مىكردند.
صادقی تهرانی
پس چون اضطراب نکبتبار را - تا سر رسیدی که آنان بدان رسندهاند - از آنها برگشودیم، ناگهان ایشان پیمان میشکنند.