[او] دانای غیب است و هیچ کس را بر غیب خود آگاه نمی کند؛

او داناى غيب است و غيب خود را بر هيچ كس آشكار نمى‌سازد،

[او] داناى غيب است و كسى را بر غيب خود آگاه نمى‌كند

داناى نهان است، و كسى را بر غيب خود آگاه نمى‌كند،

او دانای غیب عالم است و هیچ کس را بر غیب خود آگاه نمی‌کند.

داننده‌ی غیب خدا است، و هیچ کسی را بر غیب خود آگاه نمی‌سازد.

اوست دانای [راز] پنهان، که هیچ کس را از غیب خویش آگاه نمی‌سازد

دانای غیب اوست و هیچ کس را بر اسرار غیبش آگاه نمی‌سازد،

دانای نهان پس آگاه (یا چیره) نگرداند بر نهان خویش کسی را

داناى نهان و ناپيداست، پس كسى را بر غيب خود آگاه نسازد،

(خدا) عالِم (کل) غیب‌(ها) است، پس احدی را بر غیبش آگاه نمی‌کند.