بی تردید این [قرآن] مایه تذکر و پند است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش [باتکیه براین قرآن] برگزیند.

اين تذكارى است. پس هر كه بخواهد، راهى به سوى پروردگارش آغاز كند.

بى‌ترديد اين [آيات‌] تذكارى است، پس هر كه خواست، به سوى پروردگار خود راهى در پيش گيرد

قطعاً اين [آيات‌] اندرزى است، تا هر كه بخواهد به سوى پروردگار خود راهى در پيش گيرد.

این آیات (قرآن) برای تذکر و یادآوری فرستاده شد تا هر که بخواهد راهی به سوی خدای خود پیش گیرد.

اینها اندرز و یادآوری است، هرکس که خواستار (استفاده‌ی از آنها) است، او راهی را به سوی پروردگار خود برمی‌گزیند (و خویشتن را به سعادت ابدی می‌رساند).

این پندآموزی است، پس هر کس که خواهد راهی به سوی پروردگارش پیش گیرد

این هشدار و تذکّری است، پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

همانا این است یادآوردنی تا هر که خواهد گیرد بسوی پروردگار خویش راهی‌

همانا اين آيتها يادآورى و پندى است، پس هر كه خواهد راهى به سوى پروردگار خويش فرا گيرد.

همانا این‌ها یادواره‌ای است تا هر که بخواهد سوی پروردگارش راهی در پیش گیرد.