ما از پروردگارمان در روزی که روز عبوس و بسیار هولناکی است می ترسیم.

ما از پروردگار خود مى‌ترسيم، در روزى كه آن روز عبوس و سخت و هولناك است.

ما از پروردگار خود از روزى كه سخت غمبار است هراسانيم

ما از پروردگارمان از روز عبوسى سخت، هراسناكيم.»

ما از (قهر) پروردگار خود به روزی که (از رنج و سختی آن رخسار خلق) در هم و غمگین است می‌ترسیم.

ما (از عذاب) پروردگارمان می‌ترسیم؛ از (عذاب) روز بس ترشرو و سخت اخموئی (که قیامت نام دارد).

ما از پروردگارمان در روزی که دژم و دشوار است، می‌ترسیم‌

ما از پروردگارمان خائفیم در آن روزی که عبوس و سخت است!

همانا ترسیم از پروردگار خویش روزی را دژم‌خوی آشفته‌روی‌

ما از پروردگارمان در روزى كه گرفته و دژم و سخت و سهمگين است مى‌ترسيم.

«ما از پروردگارمان، از روزی (که) با چهره‌ای درهم نهاده است سخت هراسناکیم.»