وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا
انصاریان
و چون آنجا را ببینی، نعمتی فراوان و کشوری بزرگ بینی،
آیتی
چون بنگرى، هر چه بنگرى نعمت فراوان است و فرمانروايى بزرگ.
بهرام پور
و چون آن جا را بنگرى، ناز و نعمت [فراوان] و ملكى بىكران ببينى
فولادوند
و چون بدانجا نگرى [سرزمينى از] نعمت و كشورى پهناور مىبينى.
الهی قمشهای
و چون آن جایگاه نیکو را مشاهده کنی عالمی پر نعمت و کشوری بی نهایت بزرگ خواهی یافت.
خرمدل
هنگامی که بنگری، در آنجا نعمت فراوانی و سرزمین فراخی و پادشاهی بزرگی را خواهی دید.
خرمشاهی
و چون آنجا را بنگری، ناز و نعمت [فراوان] و ملک بیکران بینی
مکارم شیرازی
و هنگامی که آنجا را ببینی نعمتها و ملک عظیمی را میبینی!
معزی
و گاهی که بنگری آنجا بینی نعمتهائی و پادشاهی بزرگ
مجتبوی
و چون به آنجا بنگرى نعمتها بينى- كه در وصف نگنجد- و پادشاهيى بزرگ.
صادقی تهرانی
و هنگامی که بدانجا نگری، (سرزمینی از) نعمتی (بارور) و کشوری پهناور میبینی.