إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا
انصاریان
همانا این [آیات قرآن] تذکر و هشداری است؛ پس هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش [با تکیه بر این آیات] برگزیند،
آیتی
اين اندرزى است. پس هر كه خواهد، راهى به سوى پروردگار خويش برگزيند.
بهرام پور
مسلما اين [آيات‌] تذكارى است، پس هر كه خواهد راهى به سوى پروردگار خود در پيش گيرد
فولادوند
اين [آيات،] پندنامه‌اى است. تا هر كه خواهد، راهى به سوى پروردگار خود پيش گيرد.
الهی قمشه‌ای
این آیات پند و تذکری است، پس هر که (سعادت و حسن عاقبت) بخواهد راهی به سوی خدای خود پیش گیرد.
خرمدل
این (آیه‌ها) اندرز و یادآوری (برای جهانیان) است، و هرکس که بخواهد (می‌تواند با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برگزیند، (راهی که او را به آمرزش و بهشت خدا می‌رساند).
خرمشاهی
این پندآموزی است، پس هر کس که خواهد راهی به سوی پروردگارش در پیش گیرد
مکارم شیرازی
این یک تذکر و یادآوری است، و هر کس بخواهد (با استفاده از آن) راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!
معزی
همانا این است یادآوریی تا هر که خواهد برگیرد بسوی پروردگار خویش راهی را
مجتبوی
همانا اين- آيات قرآن يا اين سوره- يادآورى و پند است، پس هر كه خواهد به سوى پروردگار خويش راهى فرا گيرد.
صادقی تهرانی
بی‌گمان این (آیات) یادواره‌ای است. پس هر کس بخواهد، راهی سوی پروردگارش برگیرد.
: