إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا
انصاریان
همانا نیکان همواره از جامی می نوشند که نوشیدنی اش آمیخته به کافور [آن ماده سرد، سپید و معطر] است.
آیتی
نيكان از جامهايى مى‌نوشند كه آميخته به كافور است:
بهرام پور
همانا نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوشى آميخته است
فولادوند
به يقين ابرار (و نيكان) از جامى مى‌نوشند كه با عطر خوشى آميخته است،
الهی قمشه‌ای
نکوکاران عالم (که در این آیه حضرت علی و فاطمه و حسنین علیهم السّلام و شیعیانشان به اجماع خاصّه و اخبار عامّه مقصودند) در بهشت از جام شرابی نوشند که طبعش (در لطف و رنگ و بوی) کافور است.
خرمدل
نیکان، جامهای شرابی را سر می‌کشند و می‌نوشند که آمیخته به کافور است.
خرمشاهی
بی‌گمان نیکان از جامی که آمیزه آن کافور است، می‌نوشند
مکارم شیرازی
به یقین ابرار (و نیکان) از جامی می‌نوشند که با عطر خوشی آمیخته است،
معزی
همانا نیکان می‌آشامند از جامی که آمیزش آن است کافور
مجتبوی
همانا نيكوكاران از جامى مى‌نوشند كه آميزه آن كافور است- سرد و خوشبوست-.
صادقی تهرانی
همانا ابرار [:نیکان] از جامی می‌نوشند که با آمیزه‌ای عطرآگین (آمیخته) بوده است.
: